Witaj na stronie Szufnarowej - malowniczo położonej wsi na Pogórzu Strzyżowskim
29 Maja 2017 - Poniedziałek

Muzeum parafialne

Obok kościoła parafialnego p. w. Matki Bożej Ostrobramskiej w Szufnarowej znajduje się budynek, w którym ks. Bronisław Domino pierwszy proboszcz parafii, wraz z bratem ks. Antonim, niejednokrotnie nakładem własnych środków finansowych gromadził sprzęty i narzędzia gospodarcze związane z dawnym życiem na wsi i pracą rolników.

Mieszkańcy natomiast oddawali swoje rodzinne pamiątki, dokumenty, przedmioty codziennego użytku chcąc je ocalić od zapomnienia, przekazać ich historię oraz wzbogacić wiedzę o naszym regionie. Wszystko po to żeby pamięć o nich została przekazana młodszym pokoleniom.

Budynek ten nazwano Muzeum Parafialne „Jak żyli i pracowali nasi przodkowie”.

Podczas zorganizowanego w grudniu 1996 r. przez Wojewódzki Dom Kultury w Rzeszowie konkursu pt. "Skąd nasz ród", ks. Bronisław otrzymał tytuł: "Mecenasa sztuki ludowej", natomiast w październiku 1997 r. "Złotą odznakę" ministra kultury.

Za swoje zaangażowanie w stworzenie muzeum ks. Bronisław Domino wraz z bratem Antonim otrzymali Nagrodę Honorową Zarządu Powiatu w Strzyżowie.

Po przejściu ks. Domino na emeryturę i przeniesieniu się do Domu Księży Seniorów w Słocinie zainteresowanie Muzeum zmalało.

W 2009 r. pojawiła się możliwość skorzystania z pomocy unijnej w działaniach prowadzących do ratowania dziedzictwa kulturowego naszego regionu a także kontynuowania zamysłu ks. Bronisława aby ocalić od zapomnienia. Przy poparciu nowego proboszcza ks. Władysława Depy złożono wniosek na utworzenie i modernizację Izby Pamięci „Jak żyli i pracowali nasi przodkowie”.

Po trzech latach starań od złożenia wniosku w roku 2012 została podpisana przez nowego już proboszcza ks. Jana Ziemińskiego umowa na dofinansowanie remontu i utworzenie ekspozycji.

Dzięki współpracy lokalnej grupy pasjonatów, którzy przepracowali społecznie ponad 200 godzin, wykorzystując pozyskane środki unijne, został przeprowadzony niewielki remont pomieszczeń, wykonano regały i półki na eksponaty oraz napis i foldery reklamujące. W pracach brało udział także młode pokolenie – kilkoro uczniów szkoły podstawowej.

Dalsze prace polegały na odświeżeniu zbiorów a także merytorycznym i fizycznym utworzeniu ekspozycji. Dziś, w nowej odsłonie możemy podziwiać trud księdza Bronisława, który gromadził te cenne już przedmioty po to, aby młode pokolenie mogło zobaczyć jak żyli ich dziadkowie i pradziadkowie.

Aktualnie istniejące zbiory wymagają zabiegów fachowej konserwacji, skatalogowania i właściwych warunków przechowywania, aby dorobek wielu dziesięcioleci nie został zaprzepaszczony. Wśród zbiorów znajduje się wiele eksponatów o wysokiej wartości muzealnej.

Izba Pamięci składa się z trzech sal i poddasza.

1. Pierwsze pomieszczenie „Wystrój izby wiejskiej chaty” stanowi zrekonstruowana izba mieszkalna, wyposażona w przedmioty związane z życiem i pracą w domu. Zaraz przy wejściu znajduje się kropielniczka. Na frontowej ścianie znajduje się kredens, obok łóżko i kołyska. Za łóżkiem drewniana walizka podróżna. Dalej umywalka z miednicą, wieszak na naczynia i garnuszki oraz toaletka. Na niej znajduje się lokówka i falownica do włosów rozgrzewane w żarze pieca.

Na ścianach obrazy świętych. Na półkach umieszczone kamionkowe naczynia. W rogu izby znajduje się szafka z wywietrznikiem, w której przechowywano produkty spożywcze, czyli dzisiejsza lodówka. Dalszy wystrój stanowi kuchnia z okapem, susznią i kociołkiem.

Na podłodze przy ścianach ustawione są: dzieża, cebrzyk, konew, maśniczka, prasa do sera, żeliwne garnki i kufer na odzież.

2. Druga sala przedstawia klasę szkolną z lat 50 – 60 XX w. W ławkach znajdują się drewniane i tekturowe tornistry. Na półce podręcznik do szkółkarstwa i geografii z roku 1920. Na ścianie drewniana tablica i prace uczniów (makatki i obrazy) oraz autoportret pana Józefa Jareckiego.

3. W trzeciej sali znaleźć można pamiątki po tych mieszkańcach, którzy swoimi talentami służyli innym. Jest to sala rzemiosła.

Znajdują się tu:

  • przedmioty i narzędzia do obróbki lnu i konopi: międlice, cierlice, krężele, rafacze, motowidła, wrzeciona i kołowrotki oraz warsztat tkacki z 1937r.
  • kącik poświecony pszczelarstwu gdzie znajduje się miodarka, odymiacz i wyroby z wosku.
  • szewstwo: są buty drewniane, skórzane, słomiane kalosze zakładane na buty- berlacze; narzędzia szewca, formy i prawidła do butów,
  • stolarstwo – na warsztacie stolarskim m.in. heble i spust, cyrkle,
  • kowalstwo – narzędzia kowala takie jak obcęgi, cęgi, młotki, podkowy.

Na poddaszu wydzielona jest część sakralna, w której ustawiono przedmioty kultu religijnego: obrazy, feretrony, krzyże, lichtarze, ornaty, umbrikullum, mszał łaciński i książeczki do modlitwy, drewniane rzeźby ludowe pochodzące z kapliczek.

W dalszej części tego pomieszczenia na regałach wyeksponowane zostały przedmioty codziennego użytku i narzędzia przybliżające życie na dawnej wsi. Cepy, drewniane widły do siana, sierpy, nosidła do noszenia wody tzw. kule, drewniane łopaty; zestaw narzędzi ciesielskich: piły, topory, ośniki; naczynia klepkowe: maśniczki cebrzyki, konwie, dzieże; naczynia do mierzenia objętości: garnce, korce i miarki. Dalej naczynia dłubane: niecki i koryta. Na kolejnych regałach znajdują się zbiory lamp naftowych i karbidowych, żelazka (na duszę, węgiel), magielnice, prasy do sera, kufry i skrzynie, plecione koszyki, turoń, kobylnice, młynki do pieprzu, soli, hełmy i menażki z okresu II wojny światowej i wiele, wiele innych.

Otoczenie muzeum stanowią:

  • szopa a w niej sanie wyjazdowe, bryczka, miech kowalski, młynki do zboża, sieczkarnie, maszyna do młócenia,
  • ule w pniach,
  • wóz strażacki,
  • wiatraki,
  • kieraty,
  • studnia z żurawiem.

Utworzenie Izby Pamięci jest wyrazem wdzięczności i hołdem dla śp. ks. kan. Bronisława Domino. Historia tego miejsca łączy się z jego życiem i działalnością w naszej społeczności przez ponad 30 lat.

Izba Pamięci tworzy lokalną perełkę kultury, o której nie wolno zapomnieć. Odpowiednia konserwacja oraz dbałość o eksponaty będzie warunkować możliwość długoletniego przekazywania następnym pokoleniom wielkiej historii o życiu i pracy naszych przodków.

Każdy, kto chce poznać historię życia i chociaż w pewnym stopniu wyobrazić sobie pracę naszych dziadów i pradziadów powinien odwiedzić to miejsce, w którym obiekt i jego eksponaty służą do pogłębiania wiedzy historycznej. Kameralny nastrój sprawi, że wyjdzie stąd ubogacony niezapomnianymi wrażeniami.

Zenon Petka

Kontakt:

e-mail: aktep60@interia.pl

Tel: 17 2775 138

Ankiety
Czy popierasz pomysł rozbudowy kościoła?
1. Tak
2. Nie
3. Lepiej zrobić ogrzewanie
4. Jest mi to obojętne
Kontakty
Sołtys wsi
Zofia Boruta
(017) 277 54 24
Parafia Szufnarowa
ks. Jan Ziemiński
Parafia Szufnarowa
(017) 277 51 38
Szkoła Podstawowa
(017) 277 62 45
spszufnarowa.pl
Spszufnarowa